De schrijvende pers wordt steeds vaker ingezet om zelf de beelden bij hun verhalen te leveren. De journalisten zouden ook vaker eerder aanwezig zijn om een foto te maken, dan de fotograaf. Dit gaat hoe dan ook ten koste van de kwaliteit en de hoeveelheid werk voor de freelance en beroepsfotografen.

Al in de jaren negentig werden journalisten regelmatig met een (analoge compact) camera op pad gestuurd. Vooral als het reizen naar het buitenland betrof. Een fotograaf meesturen zou dan te duur zijn geweest. De “vaste” fotografen protesteerden dan wel, maar zij wisten ook dat wie betaald, dat die bepaald.

Ook nu is het gewoon een centen-kwestie: de hoofdredacties weten dat ze (vaak) met mindere kwaliteit foto’s genoegen moeten nemen, als ze een schrijvende journalist een camera meegeven om zelf de plaatjes te maken, maar de budgetbewaking weegt zwaarder dan de kwaliteit van de foto’s.

Zeker in deze tijd, waarin de oplagecijfers onder druk staan.

Steeds vaker zie je ook dat foto- / beeldredacteuren op de eerste plaats manager zijn, met of zonder doctoraat, en daarvan kan je niet verwachten dat zij de foto- / beeldkwaliteit op de eerste plaats stellen.

Het argument dat je nu wel eens hoort, dat de schrijvende pers vaak eerder aanwezig is dan de fotojournalist, heeft doodgewoon te maken met het feit, dat een fotograaf meestal niet direct wordt opgeroepen. Eerst wordt gekeken of het wel een behoorlijk plaatje zou kunnen opleveren. Dat wordt dan beoordeeld door de journalist ter plaatse of door de (hoofd-) redactie. Natuurlijk wordt dan ook meegewogen of er wel ruimte voor een foto is bij het verhaal.

Een aantal regionale kranten, zoals “De Vallei” en “De Stentor” geven een aantal journalisten een mobiele telefoon annex camera mee, als zij op pad gaan voor een verhaal. Geliefd schijnt trouwens de Nokia N95 te zijn bij deze regionale kranten. Misschien om zijn 5 megapixels.

Maar ook journalisten van grotere “kwaliteitskranten” nemen of krijgen een cameratelefoon mee. Vaak hebben deze grote kranten naast een papieren versie namelijk ook nog een website waar zelfs korte video-filmpjes a la YouTube op vertoond kunen worden. En met die kleine camera-telefontjes kan je ook video-opnamen maken! Daarvoor is de kwaliteit van de opnamen net voldoende, zo’n 640 x 480 pixels. Twee of drie vliegen in één klap!

Die ontwikkeling draai je niet meer terug. Er zullen steeds vaker journalisten op pad worden gestuurd met een camera, als zij die tenminste niet zelf al hebben. Want bijna elke nieuwe mobiele telefoon heeft een camera aan boord. En GSM, GPRS, EDGE, WCDMA, HSDPA, WLAN en Bluetooth. Geen idee wat al die afkortingen betekenen, maar het zit er steeds vaker in of op.

Bovendien, als de journalisten de beelden niet maken, dan doet een “toevallige voorbijganger” of een beun-de-haas het wel. Iedereen is fotogaaf tegenwoordig!

De kwaliteit van de camera’s in de mobiele telefoons wordt steeds beter. Betere lenzen, hogere resoluties, etc. Maar niets kan op tegen een persfotograaf die van zijn beroep een roeping heeft gemaakt. Met passie voor het nieuws en de fotografie.

Kwaliteit. Wat een ouderwets woord, niet waar?

Foto: Bert Verhoeff © 1984 - kleding passen Ferd. Bolstraat tijdens krakersrellen -

Bob C. © 2008

This entry was posted on Saturday, August 23rd, 2008 at 2:30 pm and is filed under Techniek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.