Als je fotografeert of van plan bent dat te gaan doen, dan is het goed dat je aan het werk snuffelt van bekende voorgangers. Imogen Cunningham is zo’n bekende voorgangster en ieder beginnend fotograaf kan niet genoeg proeven van wat deze kordate dame vooral op het gebied van componeren voor elkaar kreeg. Oftewel: ken je klassiekers.
Imogen Cunningham (1883 - 1976) begon met fotograferen in 1901, geïnspireerd door het werk van Gertrude Kaesebier. Ze studeerde af in de scheikunde aan de universiteit van Washington, Seattle. Maar fascinatie voor de fotografie deed haar in Dresden belanden waar ze studeerde aan de Technische Hochschule. Rond 1910 keerde ze terug in de VS en opende haar eigen portretstudio. Dit werd van meet af aan een groot succes. Commercieel een groot succes wel te verstaan. In 1915 trouwde ze met de etser Roi Partridge. Haar meest bekende werk (buiten haar latere naaktfoto’s), bloemstudies uit haar tuin, realiseerde ze in de loop van de jaren 1920 en 1930…

Ze mocht zich voor die tijd een zeer populaire artieste noemen. Cunningham was een van de stichtende leden van de groep f/64 (een groep later zeer beroemd geworden fotografen, verenigd in een clubje; gemakkelijke te vinden op internet). Voor hoeveel fotografen is dat een eeuw later nog weggelegd? Echte landelijke bekendheid verwierf ze in 1934 met haar portret van de bekende danseres Martha Graham, dat werd gepubliceerd in Vanity Fair. Maar na bijna een halve eeuw ploeteren en hard werken, ontving ze pas in de jaren vijftig de erkenning die ze verdiende. Vanaf de jaren zeventig dook haar werk opeens op tal van plekken over de hele wereld op. Grote successen oogstend en ditmaal niet alleen bij het publiek (zoals dat aan het begin van haar lange carrière du wel het geval was) maar ook bij de schrijvende journalistiek en de zogenaamde kunstcritici.

Haar naakten zijn zeer de moeite van het bekijken waard. Net als in haar stillevens dacht zij bij het componeren in lijnen. Nu kun je zeggen dat bijna alle goeie fotografen naar het lijnenspel in een compositie kijken. Nou, deze dame zag de lijnen altijd net een tikkie beter dan de rest. Ook heb ik hier op de site weleens een aanzet tot een discussie over beeldrijm gevolgd. Als je van subtiele beeldrijm houdt, dan moet je naar de stillevens maar vooral baar de naakten van deze fantastische fotografe kijken.

Het laatste fotoproject begon ze op 92-jarige leeftijd. Achter de geraniums zitten was er voor deze fotografe dus beslist niet bij! Inmiddels wordt ze alom gezien als één van de belangrijkste fotografen van de vorige eeuw. Kijk en geniet van deze prachtige beelden.

Foto’s: Imogen Cunningham
Tekst: Huibert

Stem of voeg toe aan :  

This entry was posted on Tuesday, August 19th, 2008 at 12:53 am and is filed under Interviews. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.