Toen Olympus het ietwat rare Four Third ontwerp van de eerste E camera’s liet voor wat het was ruilde ze dat gelijk in voor een design dat me onmiddellijk deed denken aan de OM’s van destijds.

Mooi aantrekkelijk en goed gevormde compacte DSLR’s met een bijna klassieke uitstraling. Men zou voor minder naar de winkel hollen.

Het vermoeden blijkt waarheid te zijn. De E520 is een fijn in de hand liggende camera met een mooi discreet sluitergeluid. Deze 10Mp camera in four third formaat slikt CF en xD Picture cards. Die xD kaartjes zijn een typisch Olympus ding. Voor sommige functies, zoals het panorama stitchen is zelfs een xD kaartje vereist.

Een zwak punt van het formaat is de cropfactor van 2, als je helemaal voor het E systeem gaat hoeft dat geen punt te zijn, Olympus heeft naast uitstekende (weliswaar prijzige) objectieven ook een goed werkend ‘creative’ flitssysteem.

Het ingebouwde GN12 flitsje is een handigheidje, de flitssyncro van 1/180ste is wat het is, maar kwalijker is dat het flitsje veel te laag openklapt en de 14-45mm kitlens nogal snel voor een slagschaduw zorgt op dichtbij onderwerpen. (Zie het truitje in onderstaande foto’s) Nochtans werkt het flitssysteem van de E520 prima.

Zoals mag verwacht worden voor een four third systeem blijven dingen zoals purple fringing binnen de perken. Als ik zo door mijn folders blader en de beelden bekijk die ik door de maanden heb gemaakt voor de FAP testen kan ik de Olympus beelden er bijna zo uithalen, Oly weet een eigen kleurkarakter in de beelden te krijgen en de beelden laten zich bekijken zoals een heel fijn schuurpapiertje zich laat aaien. Een beetje aan de zanderige kant, ik vind het mooi.

De E520 heeft slechts drie AF punten. Dat is naar huidige maatstaven toch aan de magere kant. De AF punten zijn ook erg centraal geplaatst. Voor mij had men de buitenste er mogen aflaten en dan ineens maar fatsoenlijk spartaans met slechts een enkel AF punt.

Liveview daarentegen heeft 11 scherpstelvelden, en het is mogelijk om in de liveviewmode gezichtsherkenning aan te zetten, leuk voor de liefhebbers zal ik maar zeggen. Hoe dan ook, die gezichtsherkenning werkt vrij goed. Dat is handig voor de buitenaarders die niet weten wat de voor of achterkant van de mens is.

De beeldstabilisatie is in de body ingewerkt en kent drie modi, een gewone active IS, enkel horizontale IS en enkel verticale IS, ik heb het nut niet kunnen achterhalen, eigenlijk vond ik de IS niet optimaal werken….

Iso instellingen gaan van 100 tot 1600. Op 1600 vind ik de beelden nog altijd mooi in de voldoende belichtte partijen. In de schaduwen treed vanaf Iso 800 toch substantiele ruis op, hier blijken deze Four third sensors toch geen gelijke tred te houden met de concurrentie, spijtig. Onderstaande beeld van ons ezeltje is op 800 opgenomen, en de oude stal onderaan is op 1600 opgenomen.

Olympus heeft veel aandacht geschonken aan de weergave van de beelden op het toestel. Een heel mooie toets is de mogelijkheid om twee aparte beelden naast elkaar te bekijken en te vergelijken, de beelden kunnen apart gepanned en gezoomd worden en de interface is heel intiutief. Handig.

Op de E520 zit alles op wat er op een fatsoenlijke DSLR moet zitten. De camera ligt heerlijk in de handen en het is een plezier om er mee aan de slag te gaan. Het formaat is even wennen, maar voor bv portretten is het Four Third heel plezant.

Als je geen ruispurist bent is de E520 een prima camera, en dan nog, de ruis durf ik catalogeren bij de filmisch aanvoelende soorten.

Stem of voeg toe aan :  

This entry was posted on Tuesday, September 23rd, 2008 at 8:57 am and is filed under Testen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.